Mijn gedachten zijn een zee

Anke Van den Bremt

 

Verhalen en fragmenten : Inhoud: Ironie

   
   

3.1.2. Ironie

             In Nescio's verhalen zijn er in feite heel wat uitermate tragische elementen aanwezig: de dromen van de jeugd worden ontmaskerd als illusies, Japi pleegt zelfmoord, Bavink en het dichtertje worden de krankzinnigheid in gedreven... Vanzelfsprekend staat deze tragiek in nauw verband met de hierboven reeds vermelde innerlijke conflicten waarmee de personages te maken hebben, en die hen verhinderen om een 'normaal', evenwichtig bestaan te leiden.

            Toch vervalt de auteur vrijwel nooit in regelrecht pessimisme en wordt hij nergens zwaar op de hand. Wie ook maar een beetje heeft kennis gemaakt met de literatuur van Nescio, weet dat deze doortrokken is van een heel typisch soort Nescio-humor, een nuchtere spot, die dikwijls de vorm aanneemt van sarcasme en vooral ironie. In wat volgt tracht ik aan te tonen hoe de auteur deze ironie hanteert als een verdedigingsmechanisme tegen de wanhoop waartoe de tragische verscheurdheid zou kunnen leiden.

   
     
   

Inhoudstafel

   

Terug naar vorige pagina...

   

Volgende pagina