Legendevorming over Brel moet ophouden, vindt dochter

 

Peter Vantygehem

 
BRUSSEL - France Brel, dochter van de Belgische chansonnier Jacques Brel, vindt dat het tijd is om de geschiedenis rond haar vader aan te vullen. Als symbolische daad heeft ze op Brels grafsteen op het eiland Hiva Oa twee gedenkplaten aangebracht en de bestaande plaat van Brel met zijn vriendin Madly weggenomen.

France Brel was de voorbije twee weken op Hiva Oa, waar haar vader gedurende zijn laatste jaren verbleef. Het was de eerste keer in twintig jaar dat ze het eiland en graf bezocht. Doel was getuigenissen te verzamelen en twee nieuwe gedenkplaten aan te brengen.
Over haar opvallende actie schreef ze een brief, die voortijdig verscheen in de krant La DépÍche de Tahiti en meteen wereldnieuws werd. De brief kondigt aan dat de familie de periode van twintig jaar stilzwijgen over de laatste jaren van Jacques Brel wil doorbreken.
,,Sommigen hebben zonder schaamte geprofiteerd van deze gezinstraditie, om uit respect voor Jacques de stilte te bewaren'', verwijst ze naar onder meer de eenzijdige beslissing om Brel op Hiva Oa te begraven en Madly's biografie die haar tijd met Brel als een grote love-story voorstelt en tevens de breuk met de familie dik in de verf zet.
,,Er zijn verschillende provocaties geweest. Wij hebben systematisch geweigerd daarop te antwoorden, om geen gemediatiseerde polemiek in de hand te werken. We wisten dat de vele getuigen en het gewaarschuwde publiek beter zouden weten.''
Nu is de tijd gekomen om te praten, vindt ze. Haar brief is dan ook getiteld: ,,Na de tijd van respect, nu tijd voor de geschiedenis.''
De gedenkplaten die France Brel in naam van de familie aanbracht, zijn bedoeld als groet van de familie en als boodschap aan de bezoekers. Op de eerste plaat staat ,,Six pieds sous terre, tu chantes encore'', uit het liedje ,,Jojo'', met de namen van de familieleden.
,,De plaat herinnert er, voor zover nog nodig, aan dat mijn vader een gezin had met wie hij tot de laatste dag van zijn leven in contact bleef'', schrijft France daarover.
Over de verwijdering van de bestaande plaat waarop Jacques en Madly staan schrijft ze het volgende: ,,We waren natuurlijk verplicht de plaat die er zonder onze toestemming aangebracht was, te verwijderen. Zo hebben we de wens vervuld van bewonderaars, die geschokt waren dat een persoon die nog tot deze wereld hoort, zich met Jacques laat afbeelden. Hoe te aanvaarden dat één van de getuigen haar visie opdringt?''
Waarmee de actie van France Brel een duidelijke stellingname is. Karl Crabbé van de Brel-Stichting vindt het echter geen herschrijven van de geschiedenis: ,,Het gaat om verkeerde beeldvorming corrigeren. Weet het publiek dat Madly de rekening van de begrafenis naar de familie stuurde? Dat ze probeerde de erfenis mee in de wacht te slepen? En ze was zeker niet Brels enige affaire.''
Volgens Crabbé waren de mensen op Hiva Oa, die Brel gekend hadden, opgelucht over de actie. Voor France, die nu met vakantie in het buitenland is, is dit het begin van een nieuw tijdperk: ,,De tijd van de legende is voorbij.''
 
 
© Peter Vantygehem / De Standaard - Gepubliceerd met toelating van de auteur/krant.
Oorspronkelijk opgenomen in De Standaard [De Standaard, 4 augustus 1999]
 
 
   

Terug naar vorige pagina...

© Bert Rodiers