Met Jo Röpke voor de Vlaamse televisie, 4 april 1972, naar aanleiding van de première van de film Franz, in Blankenberge.

 

Jo Röpke

 

 

Brel: 'Op een dag heb ik besloten dat ik Vlaming ben. Want je moet toch van ergens zijn. Zulke beslissing neem je dan.'

Hoezo?

 Brel: 'Dat zijn van die late beslissingen. Ik was al 23 jaar voor het tot mij doordrong dat ik een burgermanskind ben. Als een Chinees ter wereld komt, weet hij, niet dat hij Chinees is. Hij beseft dat pas wanneer hij in Brussel rondwandelt en de mensen hem groeten met de woorden: "Ha, Chineesje!" Zo werd ik mij van mijn Vlaams-zijn bewust toen ik in Frankrijk aan het werk ging en de Fransen ervan opkeken dat ik anders was.'

Wat is het thema van Franz?

Brel: 'De film speelt in Vlaanderen, omdat ik van Vlaanderen hou.'

Wat is het thema van de film?

Brel: 'Maar neen, het thema is niet typisch Vlaams!'

Ik vraag alleen wat het thema is?

Brel: 'U bent er zo eentje die mij ertoe wilt brengen te bevestigen dat Shakespeare een Vlaming was en Hamlet van Brugge.'

Wat wordt uw volgende film?

Brel: 'Die wordt... Mijn volgende film zal Far West heten.'

Far West?

Brel: 'Ja. Waarom niet Far West?'

De Far West in België gedraaid?!

Brel: 'Vanzelfsprekend in België gedraaid!'

Ah' bon?!

Brel: 'Omdat ik vind dat de Belgen meer cowboy moeten worden. Trouwens, de Far West heeft nooit bestaan, dus kan hij evengoed van hier zijn. Misschien was Buffalo Bill van Poperinge, weet ik veel... Tussen 'maman' en 'moeder' heb ik nooit een onderscheid gezien. Als je met een vrouw naar bed gaat, of mag ik dat op zondagmiddag op de buis niet zeggen, dus als je dat doet, probeer je je beste beentje voor te zetten, of die vrouw nu Vlaams is of Pools, of een zus van de Chinees van daarnet. Daar een onderscheid tussen maken is getuigen van racisme... Weg met alle kleingeestigheid... Ik ken geen Vlamingen, Vlamingen bestaan niet, ik ken alleen Vlaanderen!'

 
 
© Jo Röpke / BRT  - Gepubliceerd met toelating van de auteur/BRT.
Oorspronkelijk verschenen op de BRT, 4 april 1972.
Vertaald door Johan Anthierens en opgenomen in zijn boek 'De passie en de pijn'.
 
 
   

Terug naar vorige pagina...

© Bert Rodiers