Nescio - (Mini-)Tentoonstelling

'Dit jaar'
Dit jaar kom ik nog al eens weer in Kortenhoef en sta dan op 't kerkhofje, opzij van de kerk en kijk over 't land naar den rand van het Gooi en den toren van Hilversum. Een laatste klaproosje ging verleden week heen en weer op een zuchtje wind. In 't kromme pereboompje kregen de peertjes al wat kleur. Het is dan weer het begin van de eeuw. het leven heeft mij, Goddank, bijna niets geleerd. 'Het leven heeft me veel geleerd', zegt de oue sok. Nescio - Dit jaar, Nijgh & Van Ditmar, Amsterdam. VW, p. 215.
Piet Wesselman tevergeefs op zoek naar Hilversum.


Waar we ook heel sterk in waren, dat waren, na kantoor, tochten naar de Ringdijk. Daar zaten we in 't gras tusschen de boterbloemetjes beneden aan de dijk en dan kwamen de nieuwsgierige koeien met hun groote ogen en keken naar ons en wij keken naar de koeien. En dan kon je ervan opaan, dat Bavink over Lien begon. Op de een of andere manier moesten die koeienoogen daar iets mee uit te staan gehad hebben. En dan begon 't te schemeren, de kikkers gingen kwaken, één ging er vreeselijk te keer, vlak bij mijn schoen, m'n eene voet lag bijna in de sloot. Een koe, die je nauwelijks meer kon zien in de halve duisternis, hoorde je 't gras afschuren. In de verte begon er een klagelijk te loeien. Een paard holde heen en weer, je hoorde 't maar zag 't niet. De koe bij ons blies en werd onrustig. Bekker zei: ' 't Is hier goeie. Zoo moest 't maar blijven.' Uit: Nescio - Titaantjes, Nijgh & Van Ditmar, Amsterdam. VW, p. 45.
Foto weliswaar niet aan de Ringdijk genomen, maar in Kortenhoef. Maar dat doet er eigenlijk toch niet toe.


Aan de linkerzijde van het plein, op nummer 17, is gevestigd grand-café De Kroon. Aan het eind van 'Dichtertje' krijgt Eduard , het dichtertje, eindelijk zijn geliefde. Dora komt bij hem langs en vervolgens 'vielen ze samen peilloos door 't licht'. De God van hemel en aarde en de Duivel hadden hier op gewacht: 'De Duivel zat in "de Kroon", in't midden, bij een pilaar. Hij legde z'n dunne gouden horloge voor zich op 't tafeltje. De twee knobbels op z'n voorhoofd waren grooter dan ooit. "Kwart over achten. Consummatum est. " ' [VW I, 114-114] Nescio kreeg 'Dichtertje' voor zijn doen snel op papier - hij schreef het in juni en juli 1917. Maar evenals bij 'De uitvreter' en 'Titaantjes' zijn van dit verhaal enkele delen in afwijkende versies overgeleverd. In de eerste versie van 'Dichtertje' zit de Duivel al in het begin van het verhaal in De Kroon, maar echt op zijn gemak voelt hij zich niet in het etablissement. 'De duivel zat met ons lieven Heer bij 't open raam in "de Kroon" en gaapte achter z'n hand. Een gouden potlood draaide hij voortdurend om tusschen wijsvinger en duim. Hij zat liever in "Seize".' [VW I, 539] Taverne Louis XVI was vlak bij De Kroon gevestigd, op de hoek van het Rembrandtplein en de Reguliersbreestraat. Uit: Maurits Verhoeff - Is u Amsterdammer? Ja, Goddank. Een literaire wandeling door het Amsterdam van Nescio, Bas Lubberhuizen.